20 mei 2012

Van Henk tot Hendrik


Ja, dat was vroeger zo, slip uit was zonde. Alleen dus keukentafelen via het pijpje. Deze foto is trouwens van die Milva op het zeefdrukapparaat.

Nee, daar wil ik het echt nog niet over hebben, te vers allemaal. Hoewel, er dringt zich wel wat jeugdsentiment op. Want hij doet mij toch in de verte denken aan Boer Koekoek. Voor de kinderen: Boek Koekoek werd zo genoemd omdat altijd als er een tros journalisten en fotografen bij de beroemde Deur van de Tweede Kamer stonden te dringen, Boer Koekoek zijn hoofd om de deur stak en koekoek, koekoek zei. En wat denk je? Daar was de PVV! Of was dat iets later?

Hoe dan ook. Hendrik was zijn naam en dus werd hij Henk genoemd door iedereen die Jack heette. Heerlijk, Helder, Henk. Heineken heeft er veel aan te danken. En Henk zat onvermijdelijk ook in de pony’s of de paarden of jonge vriendinnen. Nee Hendrik niet, die had volgens de overleveringen genoeg aan eentje en dan alleen voor de zaterdagavond. Dat was zo in die tijd toen ze nog geen danceparty’s en housepilletjes hadden. Voor de zorgelozen: Pony’s of paarden zijn gaten in de wei waar je je geld in gooit. Te vergelijken met een boot, maar dan in het water. In ieder geval was hij een zware concurrent van het CDA dat in die tijd best nog CHU, AR en KVP kan hebben geheten.

Hendrik of Henk werd door iedereen verguist en verwilderst. Er werden speciaal voor dat doel enkele pony’s maandenlang verwaarloost en bij Hendrik in de tuin gezet. Iemand maakte er een tekening van met Oostindische inkt en dat werd middels een zeefdrukgedoe aan de staatsherauten verdeelt die het schreeuwend en joelend wereldkundig maakten. Zeefdrukken is een soort drukken van iets met behulp van een zeefdoek op een frame gespannen en ingesmeerd met inkt die er met een roller doorheen wordt, nou ja, gerold.

Ik wil daar op verzoek nog wel eens iets over schrijven. Over mijn ervaringen met vette zeefdrukinkt  tijdens een paraat weekend bij de parate hap op de Noordduitse laagvlakte waarbij ik ons land verdedigend tegen de Russen de Milva van dienst opvrolijkte en al keukentafelend met haar op het zeefdrukapparaat terecht kwam. We hebben de druk nog. Maar ik dwaal af.

Dus ik moest even denken aan Boer Koekoek van de Boerenpartij toen ze het wekenlang over Henk hadden en pony’s en eerlijke, heldere groene blaadjes. Boer - want ik noemde hem altijd gewoon Boer als ie in de kroeg kwam: HĂ© Boer ga eens bier halen, dat soort dingen - had ook veel te maken met lui die voor zichzelf gingen beginnen. Harmsen bijvoorbeeld was de vijfde kolonne die in het kamp van Boer werd gezet door, laten we zerggen, het CDA van toen. En die werd daardoor het lichtende voorbeeld voor Hero Brinkman, die heeft het daar van afgekeken, omdat Hendrik straks bij de verkiezingen 700 zetels dreigde te halen als ze er geweest waren.

Hendrik wist ook zeker dat er een heleboel voormalige NSB-ers lid waren van alle politieke partijen. En dat vertelde hij zomaar rond. En dus moest Hendrik nogal vaak bij Gerdi Verbeek op het matje komen vanwegen zijn gebruik van de taal. Van doe es normaal man en ik krijg hier nooit geen beurt. Ja, dat is inderdaad rare taal voor iemand die gestudeerd heeft. Dus daar had Hendrik mooi geen fluit mee te maken en dat zei hij dan ook. Daar maak je natuurlijk geen vrienden mee bij de VVD en de KVP. En dus werd hij ook nogal eens de jas uitgeveegd door de rechter – bestond D66 toen al? – die het maar niks vond dat Hendrik echt goeie VVD-ers ervan beschuldigde lid te zijn (geweest) van nationaalsocialistische organisaties. Waar ken ik dit toch van. Heette de advokaat van Boer misschien toevallig Bram en zitten wij nu naar een herhaling te kijken vanwege een rare rimpeling in de ruimtetijdgeest?

Bij zijn vertrek uit de Kamer kreeg Hendrik hij geheel tegen de gewoonte geen lintje in de Orde van de Nederlandsche Leeuw en toen Hendrik in 1987 op 74-jarige leeftijd in zijn woonplaats Bennekom overleedt werd hij - na beraad - niet in de Tweede Kamer herdacht. Hij was trouwens de enige politicus die op Nr. 1 heeft gestaan in de Veronica  Top 40 en De Daverende Dertig met de beroemde song van Vader Abraham dat Den Uyl in de olie zat.   Den Uyl was een soort Job Cohen maar dan kleiner. Hendrik heeft altijd een goede invloed op vrouwen gehad. Zijn weduwe werd 100 jaar.