10 oktober 2011

De Ontbotte Meeuw

Rouwende weduwe van de Ontbotte Meeuw
Verbijsterd staarde de meeuw een tijdje naar het botje dat daar in de goot lag. Het botje was tot op het bot afgekloven en dat was al heel lang niet meer vertoond. Ergens diep in de geschiedenis waren er wel eens tijden geweest dat er voor meeuwen geen droog brood te vreten was en over de kale botjes van toen werd alleen nog maar in sprookjes verteld. Bijvoorbeeld tijdens de pest die over Europa trok of tijdens de oorlog, vertelden de oude meeuwen wel eens als ze een buurtfeest hadden op de vuilnisbelt. Vroeger, ja, vroeger hadden ze helemaal geen botjes, toen moesten ze luchthappen. Die jeugd met hun gejammer ook altijd. De meeuw rilde en hoorde het knisperen van zijn veren. Een veeg teken van de voorbips, hoorde hij mensen vaak zeggen.

Dus, dit zijn de voortekenen, mijmerde de meeuw als een volleerd expert op het gebied van de voedselvoorziening, en hij zag zich daar al bij Nooduur zitten op de televisie bij die priemende mevrouw met dat afgekloven gebit. Nu gaan ze al botjes afkluiven tot op het bot en straks zijn de frietzakken aan de beurt. Helemaal leeg zullen die zijn terwijl ze decennialang overvol op straat werden geflikkerd. Het kon niet op en poen hebben we zat. De meeuw glimlachte toen hij dacht aan die leuke avonden toen je dag en nacht wel terecht kon voor een zak patat of een andere vette bek.

Ziet er niet best uit besloot de meeuw. Ik heb door het model staan voor de meeuw van de eeuw van de PVV genoeg verdiend om stil te gaan leven maar misschien is mijn pensioen ook geen bal gehakt meer waard. En een meeuw haalt meestal de vijfenzestig niet om van die twee jaar erbij nog maar te zwijgen. Dat komt allemaal door die linkse rooie katten, geholpen door die rechtse schrokkende rooie rothonden, die het laatste frietje uit de zakken schudden. Gelukkig haalde de maalstroom van huiswaarts kerenden hem in.

Dromend over honden- en kattenmeppers, kadavers en veevoederfabrieken en met een glimlach om de snavel zweefde de meeuw ten hemel waarbij hij werd begeleid door de zacht zoevende muziek van hoge snelheid fluisterbanden.

1 opmerking:

  1. Schitterende verhalen weer, meneer Brouwsels :D Ik lach me slap.

    BeantwoordenVerwijderen