30 augustus 2011

Sorryzeggen voor slijmballen



Je kent ze wel, die kudtjongetjes die met het grijpgrage klauwtjes vol in het koekjestrommeltje betrapt worden. Die dan eerst even in paniek om zich heen kijken of ze het kleine broertje of zusje de schuld in de schoenen kunnen schuiven. En als dat niet lukt beginnen te krijsen of ze geslacht worden.

Nee, mamma, gillen ze dan als magere speenvarkens die door een liefdevolle pedopater vol onder de staart worden aangeduwd, nee mamma, niet doen. En het arme mens dat nog nooit de hand tegen het prinsje heeft geheven zakt ter plaatse door de grond. Wat moeten de buren nu wel weer niet denken? Voor je het weet staat er een heel hulpteam van de kinderbescherming voor de deur.

Wetend dat hij vannacht door zijn moeder in zijn slaap met behulp van een kussen op z’n kop omgebracht zal worden gaat het kreng op de slijmtoer. Zachtjes begint hij dan te sorriezeggen. Eerst bijna onhoorbaar en dan iets luider. Het hart van de moeder zwelt van trots waardoor de afgestudeerde lamzak alle resterende koekjes uit het trommeltje krijgt toegeschoven en ook nog die voor de volgende week.

Ik kon niet zo gauw een voorbeeld vinden maar dit lijkt er op:


De volgende links zijn eigenlijk alleen voor politici en andere burgemeesters:

De sorry industrie



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen