16 november 2009

Over Ministers van Handenwringen en Deelnamebedrijven


Nou dacht je natuurlijk dat het geknip der linten en het betuigen van deelname bij volksschokkende gebeurtenissen een baantje van het Koninklijk Huis was? En dat de Ministers het werk allemaal deden? Nou, dat was vroeger het geval toen mannen nog van staal waren en de vrouwen voor het wringen van de was en de handen. Mannen moesten wel van staal zijn omdat ze alle zware en moeilijke dingen in de maatschappij moesten doen.

Vrouwen niet, die waren voor het huishouden en voor de was op maandag. Daarbij werd de was door een wringer gehaald. Dat was een hulpmiddel dat door elke vrouw aanbeden werd. Een apparaat bestaande uit 2 rollen waartussen de natte lappen, nou ja, kijk maar even hier. Verder was het handenwringen tijdens het klagen of bij het uitspreken van een boodschap vol medeleven bij ziekte of dood een ondersteunende handeling die wonderbaarlijk goed bij de toenmalige taken van de vrouw paste.

Maar dat is allemaal voorbij. Nou ja, hier en daar tref je nog een echte kerel of een oervrouw aan, maar ze zijn schaars. De mannen (m/v) nemen nu de taken van de vrouwen en dus ook hun kleurtjes, hun geurtjes en oogpotlood. En de vrouwen zie je steeds meer gekleed als vooroverbukkende stratenmakers waarvan de bilspleet van een gigantische reet onder het te korte t-shirt zichtbaar is. En voor een verbouwing of het slepen van cementzakken van 100 kilo draaien ze hun eens zo fraai gevormde handjes niet meer voor om.

Genoeg over die mannen (m/v) en vrouwen (v/m). Alles verandert met der tijd. Dus kennelijk ook de werkzaamheden van Staatshoofden zoals Koninginnen en Ministers. Dat de Koningin alleen achter de schermen werkt is begrijpelijk want daar gebeurt ook het meeste gedoe en zo vaak is er geen Nationale Ramp om met de handen te wringen. Dat de Kroonprins in de water- en onroerend goedhandel zit en zijn Vrouw in de krediethandel is logisch. Maar dat een Minister de werkzaamheden van het Enige Staatshoofd overneemt en dus handenwringend deelnames namens het Volk uitspreekt tegen de nabestaanden van slachtoffers van zijn Zwijnenvloedgriep vind ik merkwaardig. Het is al erg zat voor betrokkenen. Die zitten echt niet te wachten op een Minister van Handenwringen en Passende Woorden.

Er zijn dagelijks tienduizenden slachtoffers en nog meer nabestaanden maar daar hoor je Hem niet over. Geldt deze ministeriële handenwringerij alleen voor slachtoffers van zijn eigen handel? Daar krijgt de Minister dan een mooie dagtaak aan en wie gaat dan zijn eigenlijke werkzaamheden, voor zover die er zijn, verrichten? Komt er een Ministerie van Deelnamebetuiging of wordt dit opgepakt door nieuwe Deelnamebedrijven? Heeft het Ministerie voor Spuiten en Slikken al een nieuwe website met een condoleanceregister zodat de Minister weet waar hij nog allemaal naar toe moet. Is het mogelijk de bedoeling dat we zo gek worden op Ab Klink, dat we volgend jaar zijn verjaardag als nationale feestdag vieren in plaats van Koninginnedag? Heeft het zoals altijd weer met de kijkcijfers te maken?

Gerelateerde schrijfsels:
 
Faksienazie speeltje           Cervarix of nix       

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen