5 oktober 2009

De Dans der Beweginglozen



Traag bewegen de dansende paren op de maat van de romantische muziek. Het zijn prille geliefden, die genieten van elkaars zoete omhelzing en schuifelen een beetje, zonder maar een millimeter van hun plaats te komen. Het lijkt alsof ze zich bewust zijn van hun bewegingen. Maar dat is slechts schijn, ze zijn met iets heel anders bezig. Dit moment, dit gevoel moet eeuwig blijven, straks stopt de muziek en is de droom voorbij.

Soms lijken het verliefde paartjes maar vaak haten deze dansparen elkaar als de pest. Ze spelen nu even het minnende stel en dromen intussen over die ander. Het is goed toeven in een droom als deze, dus moge het orkest nog heel lang doorspelen. En het orkest speelt door. Telkens als de muzikanten er mee willen te stoppen krijgen ze van de dansende schuifelaars weer een kleinigheidje toegeworpen.

En het orkest speelt maar door en speelt maar door, telkens hetzelfde deuntje. En de Dansende Beweginglozen werpen het orkest telkens weer een kleinigheidje toe en dan gaat het orkest weer verder met steeds diezelfde deuntjes. Op het podium waar het orkest speelt ligt het bezaait met kleinigheden. Zoals presentjes uit Uruzgan, dat geen Afghanistan genoemd mag worden. Er slingert nog een AOW-speeltje rond. Er ligt ook een verfrommelde kredietcrisis reparatieset. Wat doet die nou weer daar? Duizenden vergeten commissiespeeltjes rollen van het podium af of worden er door de orkestleden afgeschopt. Opgeruimd staat netjes. Verbeten speelt het orkest door om samen met de Beweginglozen verder te kunnen dromen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen